Projekt wyposażenia miejsca schronienia na czas kryzysów bezpieczeństwa
- bezpieczeństwo
- Meble
- Społeczne
- zagrożenie
Projekt systemu wyposażenia miejsc doraźnego schronienia (MDS), przeznaczonych do użytkowania w sytuacjach kryzysowych. Punktem wyjścia do procesu projektowego była analiza współczesnych zagrożeń oraz stanu infrastruktury ochronnej w Polsce, ze szczególnym uwzględnieniem przestrzeni mogących pełnić funkcję MDS, takich jak parkingi podziemne, piwnice czy przejścia podziemne. Obserwacje terenowe przeprowadzone we Lwowie oraz rozmowy z osobami korzystającymi z miejsc schronienia pozwoliły zidentyfikować najważniejsze problemy związane z ich użytkowaniem, w tym brak odpowiednich warunków do odpoczynku i snu, ograniczoną prywatność, niewystarczające wyposażenie oraz konieczność stosowania rozwiązań improwizowanych.
Celem projektu było opracowanie systemu wyposażenia odpowiadającego zarówno na podstawowe wymagania funkcjonalne MDS, jak i na potrzeby użytkowników często pomijane podczas organizacji tego typu przestrzeni. Szczególną uwagę poświęcono zapewnieniu warunków do odpoczynku, ograniczeniu bezpośredniego kontaktu z zimnym podłożem, zwiększeniu poczucia prywatności oraz umożliwieniu elastycznej organizacji przestrzeni MDS. Istotnymi założeniami były również prostota montażu, możliwość przechowywania elementów w formie płaskiej oraz ich wykorzystanie poza sytuacjami kryzysowymi.
Rezultatem pracy jest modułowy system wyposażenia MDS, składający się z czterech elementów: łóżka, ławki, stołu i parawanu. Wszystkie elementy wykonano z arkuszy polipropylenu komorowego o wymiarach 2000 × 3000 mm. Materiał ten charakteryzuje się niewielką masą, sztywnością i odpornością na wilgoć, a jego właściwości umożliwiają kształtowanie form przestrzennych poprzez nacinanie i zaginanie. Konstrukcja poszczególnych modułów opiera się na układach trójkątnych, natomiast ich łączenie odbywa się za pomocą rzepów i połączeń skręcanych.
Projekt zakłada postrzeganie MDS nie tylko jako przestrzeni zapewniającej doraźną ochronę, lecz także jako tymczasowego środowiska codziennego funkcjonowania. Główną ideą stało się tworzenie przestrzeni prywatnej w obrębie przestrzeni wspólnej. Zaproponowany system umożliwia szybkie dostosowanie istniejących przestrzeni do funkcji MDS i potrzeb ich użytkowników, przy jednoczesnym zachowaniu prostoty produkcji, transportu, montażu i magazynowania.


